Pałac w Oleszycach, gmina Żukowice

fot. lipiec 1998

  • oleszyce

Trudno dziś odnaleźć dawną rezydencję znanych rodów szlacheckich. Zachowało się jedynie zamkowe wzgórze oraz fragmenty parku. Kiedy dobrze się przypatrzeć wzgórzu znaleźć można fragmenty murów piwnicznych a pośród nich... Wystarczy spojrzeć na zdjęcie by stwierdzić, że "nasi tu byli".

Oleszyce od połowy XV wieku były w posiadaniu rodziny Ramszów. Podobnież to oni właśnie wznieśli pierwszy dwór obronny w XVI wieku, już po najeździe tatarskim. Nazywano go zameczkiem. Od XVI wieku okoliczne ziemie należały do Sieniawskich, którzy dwór stopniowo rozbudowywali. Za ich czasów powstał murowany pałac z alkierzami w narożach. Rozbudowa nastąpiła głównie za sprawą Marii Zofii, spadkobierczyni rodu Sieniawskich, a także, po śmierci męża -  Denhoffów. W połowie XVIII wieku majętna wdowa wyszła ponownie za mąż, tym razem za Augusta Aleksandra Czartoryskiego. I tak pałac przeszedł w ręce kolejnego możnego rodu. W I połowie XIX wieku dobra z rąk Czartoryskich przeszły w posiadanie Zamojskich. A dokładniej Oleszyce przejęła Celestyna z Zamojskich Tytusowa Działyńska. Po niej majętność oleszycką odziedziczyła jej córka Anna Potocka. W latach 70. XIX w. Potoccy sprzedali Oleszyce. Majątek zakupił Kazimierz Potulicki, a jego córka Elżbieta wniosła go w posagu panu na Krasiczynie, księciu Władysławowi Leonowi Sapiesze. W posiadaniu Sapiehów pałac pozostał do 1939 roku. W tym czasie został przebudowany i gruntownie odnowiony.

21 czerwca 1941 roku do Oleszyc wkroczyły po raz drugi wojska niemieckie (pierwszy w 1939). Pałac został przez nie spalony. Po wojnie jego mury rozebrano na budulec. Do dziś z zamku czy też pałacu zachowały się pozostałości bastionowego założenia obronnego i XIX-wiecznego parku niegdyś w stylu angielskim.

 

Poniżej zamek przed zniszczeniem.

Zamek przed zniszczeniem z www.oleszyce.pl

Dodaj komentarz


Kod antyspamowy
Odśwież